OLD AGE PENSIONS IN SPAIN: RECENT REFORMS AND SOME OF THEIR CONSEQUENCES FOR THE RISK OF POVERTY
Salvato in:
SARASA, S., OLD AGE PENSIONS IN SPAIN: RECENT REFORMS AND SOME OF THEIR CONSEQUENCES FOR THE RISK OF POVERTY. SOCIAL POLICY AND ADMINISTRATION, Vol. 42, no. 2 (2008), p. 197-210.
Ref.
152023
Localizzazione:
SIIS R.1328 Archivo
Palabras clave:
Efectos, Jubilación, Pensiones, Personas mayores, Pobreza, Prestaciones económicas, Reforma
Efectos, Jubilación, Pensiones, Personas mayores, Pobreza, Prestaciones económicas, Reforma
Abstract:
Espainian azkeneko hiru hamarkadetan sarriegi eginiko pentsioen erreformengatik, orain hirurogei urtetik gora direnen pobrezia arriskua hazi dela dio egileak abiapuntu gisara. Belaunaldien arteko oreka behar duen sistemak, laurogeigarren hamarkadatik aurrerantzean eginiko pentsio-erreformengatik eta gizarte segurantzaren esku-hartze zabalengatik, egun pentsiodun denaren pobreziarako joera nabaria dena ziurtatzen du egileak. Argiro aipatzen duenez, lanean emandako urteetako etekinen probetxua, bestelako aukerak murritzak izanik, ezkorrak izan daitezkeen emaitzen eta erreformen esku dira, analisietan kezkagarria gertatzen den joera. Etorkizunean gizarte segurantzaren jarduerek ez dute joandakoen antzik izango, eta jada Munduko Bankuak kontseilatu bideek, jardueren mugatzea eta sektore pribatuetako segurantzen joerari heltzeko dio. Europako etxez-etxeko panel moduko datuek nabarmentzen dutenez, 1990. urtetik estimazioek ehuneko 7,2tik, ehuneko 13,5era hazi omen da pobreziaren arriskua. Bi kalte nabarmentzen ditu egileak, hirurogei urtetatik aurrerantzean lanbideetan erabateko etenak gertatu izana eta pentsiodunen bizimodu estandarrak bermatzeko gizarte segurantzak egindako ordainketak. Pentsio moduak anizteko aukerak bultzatu ditu Espainiako gobernuak, baina langileria aktiboaren emariek ordain sarien maila ez dute mantendu. Azkenik, egileak beharrezko jotzen du, lan eginiko urteen ordainetan kontsumo maila bera eta aberastasun proportzionalaren mantentzea gertatzea.
Espainian azkeneko hiru hamarkadetan sarriegi eginiko pentsioen erreformengatik, orain hirurogei urtetik gora direnen pobrezia arriskua hazi dela dio egileak abiapuntu gisara. Belaunaldien arteko oreka behar duen sistemak, laurogeigarren hamarkadatik aurrerantzean eginiko pentsio-erreformengatik eta gizarte segurantzaren esku-hartze zabalengatik, egun pentsiodun denaren pobreziarako joera nabaria dena ziurtatzen du egileak. Argiro aipatzen duenez, lanean emandako urteetako etekinen probetxua, bestelako aukerak murritzak izanik, ezkorrak izan daitezkeen emaitzen eta erreformen esku dira, analisietan kezkagarria gertatzen den joera. Etorkizunean gizarte segurantzaren jarduerek ez dute joandakoen antzik izango, eta jada Munduko Bankuak kontseilatu bideek, jardueren mugatzea eta sektore pribatuetako segurantzen joerari heltzeko dio. Europako etxez-etxeko panel moduko datuek nabarmentzen dutenez, 1990. urtetik estimazioek ehuneko 7,2tik, ehuneko 13,5era hazi omen da pobreziaren arriskua. Bi kalte nabarmentzen ditu egileak, hirurogei urtetatik aurrerantzean lanbideetan erabateko etenak gertatu izana eta pentsiodunen bizimodu estandarrak bermatzeko gizarte segurantzak egindako ordainketak. Pentsio moduak anizteko aukerak bultzatu ditu Espainiako gobernuak, baina langileria aktiboaren emariek ordain sarien maila ez dute mantendu. Azkenik, egileak beharrezko jotzen du, lan eginiko urteen ordainetan kontsumo maila bera eta aberastasun proportzionalaren mantentzea gertatzea.