El trabajo de ayuda a domicilio en España
Gorde:
Franco, P., Ruiz, B., El trabajo de ayuda a domicilio en España. Madrid, Unión General de Trabajadores, 2018, 179 p.
Erref.
538088
Kokapena:
SIIS Archivo / DFB Archivo
Hitz-gakoak:
Personas mayores, Dependencia, Discapacidad, Atención domiciliaria, Cuidador informal, Cobertura, Tipología, Criterios, Acceso, Financiación, Gasto social, Organización y gestión, Sector privado, Sector público, Colaboración, Servicios y centros, Atención sociosanitaria, Condiciones de trabajo, Necesidades, Coordinación administrativa, Nivel local, Actitudes personal, Salario, Normativa, Características servicio, Recomendaciones, España, Autonomías
Personas mayores, Dependencia, Discapacidad, Atención domiciliaria, Cuidador informal, Cobertura, Tipología, Criterios, Acceso, Financiación, Gasto social, Organización y gestión, Sector privado, Sector público, Colaboración, Servicios y centros, Atención sociosanitaria, Condiciones de trabajo, Necesidades, Coordinación administrativa, Nivel local, Actitudes personal, Salario, Normativa, Características servicio, Recomendaciones, España, Autonomías
Laburpena:
Autonomia pertsonala sustatzeari eta mendetasun egoeran dauden pertsonak zaintzeari buruzko legea indarrean sartu zenetik, badira ia hamabost urte, Etxez etxeko laguntza zerbitzua legeak duen prestazio garrantzitsuenetakoa da. Prestazio honek, gainera, EAEko Gizarte Zerbitzuei buruzko legeak dituen gertutasun eta komunitate printzipioekin bat egiten du, herritarrak bere jatorrizko testuinguruan artatuak izateko aukera ematen du eta herritarren beharrei erantzun erabat profesionala eskaintzen diete. Etxez etxeko laguntza zerbitzua, administrazioengandik eta herritarrengandik preziatuena da, dependentziaren alorrean gehien balioztatzen dena eta dependentziaren arloan adituak direnek, mota hauetako zerbitzuengandik apustua egin behar dela diote, instituzionalizatutako eta erabat, despertsonalizatutako zerbitzuak, gaur egungo ereduan, erresidentziak izan daitezkeenak esaterako. Esan bezala, erantzuna guztiz profesionala den arren, zaintza edo zaintzarekin zerikusia duten feminizatutako beste esparru batzuetan gertatzen den bezala, lanari ez zaio oraindik ere, duen balioa ematen eta ondorioz, ezta profesionalei ere. Gizartearen irudiaren ondorioz, langileak beraiek ere, askotan, ez dute beren burua gaur egungo gizartearen jasangarritasunerako ezinbesteko aktore bezala ikusten, horrela bada ere, azken asteetako krisiak argi eta garbi erakutsi duen bezala. Emakumeak dira gehientsuenak eta behar besteko errekonozimendu soziala ez izatez gain, lana era egokian aurrera eramateko zailtasunak izaten dituzte. Formaziorako zailtasunak, beharrezko baliabide teknikoen falta, hitzarmen egokien falta, zerbitzuen araberako lan jardunaldi gorabeheratsuak etab. eguneroko kontua dira profesionalentzat. Zaintza balioan jartzea gizartearen eginbeharretako bat den une honetan eta Gizarte Zerbitzuetan orokorrean eta bereziki dependentziaren alorrean zaintzak duen eta etorkizunean izango duen garrantzia baliatuz, ezinbestekoa da Etxez etxeko laguntza zerbitzuaren eta zehazki, profesionalen baldintzen eta egunerokotasunaren inguruko ikerketak egitea ezinbestekoa da, beharrezkoa den eztabaida elikatu eta fundamentatzeko. Horretan egiten du ekarpen nagusia ikerketa honek, espainiar estatuan langileen prestazioaren eta profesionalen lan baldintzen inguruan egindako, hainbat erkidegotako, kasu analisien bidezko azterketa honekin.
Autonomia pertsonala sustatzeari eta mendetasun egoeran dauden pertsonak zaintzeari buruzko legea indarrean sartu zenetik, badira ia hamabost urte, Etxez etxeko laguntza zerbitzua legeak duen prestazio garrantzitsuenetakoa da. Prestazio honek, gainera, EAEko Gizarte Zerbitzuei buruzko legeak dituen gertutasun eta komunitate printzipioekin bat egiten du, herritarrak bere jatorrizko testuinguruan artatuak izateko aukera ematen du eta herritarren beharrei erantzun erabat profesionala eskaintzen diete. Etxez etxeko laguntza zerbitzua, administrazioengandik eta herritarrengandik preziatuena da, dependentziaren alorrean gehien balioztatzen dena eta dependentziaren arloan adituak direnek, mota hauetako zerbitzuengandik apustua egin behar dela diote, instituzionalizatutako eta erabat, despertsonalizatutako zerbitzuak, gaur egungo ereduan, erresidentziak izan daitezkeenak esaterako. Esan bezala, erantzuna guztiz profesionala den arren, zaintza edo zaintzarekin zerikusia duten feminizatutako beste esparru batzuetan gertatzen den bezala, lanari ez zaio oraindik ere, duen balioa ematen eta ondorioz, ezta profesionalei ere. Gizartearen irudiaren ondorioz, langileak beraiek ere, askotan, ez dute beren burua gaur egungo gizartearen jasangarritasunerako ezinbesteko aktore bezala ikusten, horrela bada ere, azken asteetako krisiak argi eta garbi erakutsi duen bezala. Emakumeak dira gehientsuenak eta behar besteko errekonozimendu soziala ez izatez gain, lana era egokian aurrera eramateko zailtasunak izaten dituzte. Formaziorako zailtasunak, beharrezko baliabide teknikoen falta, hitzarmen egokien falta, zerbitzuen araberako lan jardunaldi gorabeheratsuak etab. eguneroko kontua dira profesionalentzat. Zaintza balioan jartzea gizartearen eginbeharretako bat den une honetan eta Gizarte Zerbitzuetan orokorrean eta bereziki dependentziaren alorrean zaintzak duen eta etorkizunean izango duen garrantzia baliatuz, ezinbestekoa da Etxez etxeko laguntza zerbitzuaren eta zehazki, profesionalen baldintzen eta egunerokotasunaren inguruko ikerketak egitea ezinbestekoa da, beharrezkoa den eztabaida elikatu eta fundamentatzeko. Horretan egiten du ekarpen nagusia ikerketa honek, espainiar estatuan langileen prestazioaren eta profesionalen lan baldintzen inguruan egindako, hainbat erkidegotako, kasu analisien bidezko azterketa honekin.
| Deskribapen fisikoa: | 179 p. |
|---|